तिमी हाँस जिन्दगीभर

तिमी हाँस जिन्दगीभर पूजा गरी बसौंला म
सुख पाउन महल ताक्यौ खरानि नै घसौंला म

यो गरिबको माया अनि तिम्रो सुहाग दाँज्यौ भने
मलाई भन्नु के फरक छ मन बुझाउन हाँसौंला म

यो जुनीमा आफनो भैनौ आँगालोमा ज्यूनु उसको
सँगै मिली सार्यौ पिपल छाडिान भन्दै भाचौला म

अन्तिम इच्छा फूल र आँसु मेरो लासमा चढाइदिन
तिनै फूल तिम्लाई दिन अर्को जन्म साँचौला म

लासमा कात्रो ओढाउदा शंख फुकी नाँच तिमी
अन्तिम पटक हेर्छु अनि आफनै चिता कसौंला म ।

रामकृष्ण पौडेल –अनयाँस

पिरतिमा रंगभर्नलाई (घोचो)

पिरतिमा रंगभर्नलाई चासिंदैछ मन,
ताराजस्तै आकाशमा टांसिदैछ मन,

पुगेपनि सबथोक याहा नपुगेझैं किन,
डिलमा खडा मछु उता भासिंदैछ मन,

ताराजस्तै आकाशमा टांसिदैछ मन,
डिलमा खडा मछु उता भासिंदैछ मन ।

# वेद थापा “बेहोशी

सपनै सपना (गजल)

Khakendra Saud Samarpan

सपनै सपना टुटुरे आयो
कसैको जवानि लुटेर आयो

खुशिको खबर केहि नि छैन
बेहोसि मात् बाट छुटेर आयो

मुस्कान उसैको देखेँ लजाएँ
अंगले अंगलाई चुटेर आयो

सोच्दै'थे अब त नया दिन आए
निधारमा भाग्य फुटेर आयो

समर्पण जलेको देख्न चाहान्छु
भन्दै एक् जमात जुटेर आयो

खकेन्द्र साउद समर्पण
अछाम

उन्को मेरो बिचमा

उन्को मेरो बिचमा दिवार कुल घरान जात थियो
एउटै धुरी चुलो चोको आकाश पाताल बात थियो ।

जस्लाई जति लेखेको छ भाग्यको नै दोष भन्दै
उन्को महल मेरो सिङ्गो खुल्ला आकाश साथ भयो ।

किन फरक हाम्लाई प्रभु मुटु रगत एउटै हुँदा
जस्ले बाँध्यो यो नियमा उस्कै ठुलो हात भयो ।

के सोच्नु खै बाँच्दा कहित्यै, एक हुन नसकेको
मर्दा पछि जल्ने हाम्रो,भिन्ना भिन्नै घाट भयो ।

न जन्मिदै खोट लाग्यो मैले छोको नचल्ने रे
हुने लाई त परि आउछ मेरै संसार रात भयो