 |
मोहन रावल अनमोलोल 'अस्तु' |
____
गजल________
खालि सिउदो सजाएर
लाने रहरछ ...!!
सँगै पन्चेबाजा बजाएर
लाने रहरछ ...!!
तिम्लाई डोलि
चढाएर मँसिर लागे
पछि ।
आगनिमा जन्ति
नचाएर लाने रहरछ
।।
तिमि मेरीहौ
म तिम्रैहु धुर्ब
सत्य कुरा
सुटुक्क डोलिमा बसाएर लाने
रहरछ ।।
मान या नमान
तिमि तिम्रो बिचार
अब ।
अवश्य तिमिलाई हसाएर
लाने रहरछ ।।
खालि सिउदो सजाएर
लाने रहरछ ...!!
सँगै पन्चेबाजा बजाएर
लाने रहरछ ...!!
____
गजल________
बिलुप्त सप्ना थियो
माथमा ताज थियो...!!
गतिलो आशमान थियो
राज बिराज थियो...!!
फुललाई चुम्ला झै लाग्यो
भमराले....
तिमि एक फुलहौ
भन्ने मेरो अन्दाज
थियो..!!
समय दौडियो तिमि बाट बाहिरिय म
...!
नरोईबस मेरी सानु बिवस्त कामकाज थियो
..!!
हामि दुईलाई सँगै देख्न कहाँ सक्थे यहाँ...!
पापि नजर हामिमा तगरो यो समाज थियो ..!!
कस्ले पो सुनि दिन्थे यूगल जोडि कराएको ..!
भावहित चित्कार मग्द मुग्द आवाज थियो
.!!
____गजल________
.झरेका आसुँ मेरै थिए, परेली तिम्रो भिजे पनि |
दुखेको मुटु मेरै थियो, काडां तिम्लाई बिजे पनि |
..लिफ्ट दिन्छ पराइ लाई, देश हांक्ने चालक ले,
गर्न हामी के नै सक्छौ?बैरी ले सिमा मिचे पनि|
किन थुक निल्छौं तिमी? उसले एक्लै खायो भनी,
.ऐजेरु आखिर तितै हुन्छ, मिठो मानी घिचे पनि |
आफु गुलाम बन्छौँ बरु, देश गुलाम बन्न दिन्नौं,
..गोर्खे पो हौं हार खाँदैनौं, बज्रपात ले थिचे पनि |
..तिमी सँग जिस्किएर दुई चार कुरा बोल्दै मा,
फस्दैन भो यो मायालु,मोहनी जाल फिजे पनि |